Zuid Limburg

Holle wegen, plateaus, steile hellingen en vakwerkboerderijen – dat kan alleen maar Zuid Limburg zijn. Ook graften, kapelletjes, hoogstamboomgaarden en kruisbeelden zijn typisch voor het gebied. Water, vruchtbare löss, silex, kalksteen en het reliëf zijn lange tijd bepalend geweest voor de menselijke bewoning. Het cultuurhistorisch erfgoed is uitzonderlijk gaaf en gevarieerd.

Lees verder

Kernkwaliteiten

Schaalcontrast van zeer open naar besloten

Het groene karakter

Reliëf en ondergrond

Rijk en gevarieerd cultuurhistorisch erfgoed

Zuid Limburg

Nationaal Landschap Zuid Limburg is een rivierterrassen landschap, doorsneden door diep ingesneden dalen, waarbij de rotsachtige ondergrond dagzoomt in de steile dalhellingen. Waar de ondergrond ondoorlatend is ontspringen bronnen die vervolgens als bronbeekjes afwateren op de Geul, de Gulp, de Geleenbeek en de Maas. Deze landschappelijke opbouw geeft over een korte afstand een grote afwisseling tussen de weidse, open plateaus en de intieme, besloten dalen.

Vanwege de aanwezigheid van silex (vuursteen) en de vruchtbare grondsoort löss kent Zuid Limburg de langste bewoningsgeschiedenis van Nederland. In het Savelsbos bij Rijckholt en in de zuidelijke helling van het Geuldal bij Valkenburg zijn wereldwijd unieke, 6000 jaar oude vuursteenmijnen te bezoeken. In de omringende steden tonen musea de overblijfselen van de Romeinse nederzettingen.

Al wandelend of fietsend kunnen tal van andere bezienswaardigheden worden aangedaan. Om er enkele te noemen: orchideeënweiden in het Gerendal, de bronbeekjes met vuursalamanders in het Bunderbos en kastelen, kloosters en watermolens in het Geuldal. Natuurlijk mogen de Middeleeuws aandoende carré- en vakwerkboerderijen in de talrijke gehuchten en dorpen niet in het lijstje ontbreken.

Voordes, plekken waar een weg zonder brug een beek kruist, komen buiten Limburg maar sporadisch voor. Ze blijven een spannend punt in een wandeling.

Uitvoeringsprogramma

De provinciale staten zijn als bronhouder verantwoordelijk voor de definitieve begrenzingen van de Nationale Landschappen.